Benutzer-Werkzeuge

Webseiten-Werkzeuge


ludwig:stimmen:wiktor:lyrics

Unterschiede

Hier werden die Unterschiede zwischen zwei Versionen angezeigt.

Link zu dieser Vergleichsansicht

ludwig:stimmen:wiktor:lyrics [2026/08/26 18:35] – angelegt adminludwig:stimmen:wiktor:lyrics [2026/08/26 18:50] (aktuell) admin
Zeile 1: Zeile 1:
-===== Das Lied der betenden Frau =====+===== Wiktors Lied =====
  
-//entstanden im Gespräch zwischen Stefan und Doris Budian und ChatGPT (KI) mit Suno (KI), August 2026//+//entstanden im Gespräch zwischen Stefan Budian und Claude (KI) mit Suno (KI), August 2026//
  
 {{jPlayerPlaylist>:ludwig:stimmen:wiktor:wiktor__deutsch_.mp3}}\\ {{jPlayerPlaylist>:ludwig:stimmen:wiktor:wiktor__deutsch_.mp3}}\\
  
-[[ludwig:stimmen:betende_frau|← Die betende Frau]]+[[ludwig:stimmen:wiktor|← Wiktors fiktive Biografie]]
  
  
-==== DIE BETENDE FRAU — deutsch ====+==== WIKTOR — deutsch ====
  
 === Strophe 1 === === Strophe 1 ===
  
-Ich kenne dieses Kreuz schon lange\\ +Die Nacht ist dunkel. Ich liege still und warte.\\ 
-hier liegt mein Vaterliegt mein Kind\\ +Unter der linken Hüfte ein spitzer Stein.\\ 
-die Männer schießen links und rechts von mir\\ +Ich habe ihn schon vor Stunden gespürt,\\ 
-ich weiß nicht von woher\\+doch ich rühre mich nicht.\\ 
 +Das Gras riecht nach trockenem Sommer.\\ 
 +Ich habe Durst, doch ich trinke nicht.\\
  
-ich bin nicht mutig, bin nicht heilig\\ +=== Strophe 2 ===
-ich bin nur müde und ich knie\\ +
-wer betet in dem Lärm der Waffen\\ +
-vertraut nur noch auf Dich.\\+
  
-=== Refrain ===+Zu Hause lehnt die Leiter noch an der Scheune.\\ 
 +Ich wollte das Blech festnageln, ehe der Herbst kommt.\\ 
 +Schläft Agnieszka noch, und meine kleine Ludka?\\ 
 +Pawel hätte heute seinen ersten Schultag,\\ 
 +wäre die Schule nicht verschoben, auf unbestimmte Zeit.\\ 
 +Oh Gott, ich bitte dich, lass mich meine Lieben wieder sehen.\\
  
-Vater, sieh mich ich bin noch hier\\ +=== Strophe 3 ===
-zwischen den Fronten zwischen Angst und Tod\\+
  
-Vater, hör mich durch den Lärm mein Fleh‘n\\ +Einer kommt und sagt: Im Norden bei Rybnik\\ 
-bitte halte michlass mich doch nicht vergeh‘n\\+sind sie schon da. Dreißig Panzerseit drei Uhr vierzehn.\\ 
 +Noch immer dunkel. Wie schwer ist das Warten.\\
  
-=== Strophe ===+=== Strophe ===
  
-Ein Soldat liegt dort ich spüre seinen Blick\\ +Ich bin kein Held und ich will keiner sein.\\ 
-was bin ich wohl für ihn?\\ +Ich habe kein großes Wort für das hier.\\ 
-ein Bild am Straßenrand eine betende Frau\\ +Aber vor mir liegt die Straße, die sie nehmen,\\ 
-in einem fremden Land\\+und hinter mir liegt alles, das mir etwas bedeutet.\\ 
 +Darum bin ich hier. So einfach ist es.\\
  
-dann schießt er wieder weiter\\ +=== Strophe 5 ===
-ich bleibe knien\\ +
-was er nicht weiß:\\ +
-ich bete auch für ihn\\+
  
-=== Gesprochen ===+Da ist der Befehl, wir kennen ihn alle:\\ 
 +Erkennen, wie stark sie sind.\\ 
 +Aufhalten, so lange es geht.\\ 
 +Nicht zerschlagen lassen, dann Rückzug nach Kobiur.\\ 
 +Doch wie soll ich wissen, wann es genug ist?\\ 
 +Und geht beides: Kämpfen und überleben?\\
  
-Ich heiße Maria. Oder Zofia. Oder Agnieszka.\\ +=== Strophe 6 ===
-Es gibt keinen Eintrag über mich außer einem einzigen Satz in dem Buch dieses Mannes,\\ +
-der weiterfuhr als niemand sich mehr wehrte.\\ +
-Er hat mich gesehen. Hätte er mich doch wirklich gesehen.\\ +
-Hättest Du ihn mich doch wirklich sehen lassen.\\+
  
-=== Refrain ===+Auf den Kisten steht: Optische Geräte.\\ 
 +Drinnen sind Gewehre, die durch Panzer gehn.\\ 
 +Es war so geheim, keiner kann sie bedienen.\\ 
 +Können wir standhalten? Ich weiß es nicht.\\
  
-Vater, sieh mich ich bin noch hier\\ +=== Strophe 7 ===
-zwischen den Fronten zwischen Angst und Tod\\+
  
-Vater, hör mich durch den Lärm mein Fleh‘n\\ +Der Morgen wird grau. Ich sehe meine Hände.\\ 
-bitte halte michlass mich doch nicht vergeh‘n\\+Jetzt sehe ich die Straßeund sie ist nicht leer:\\ 
 +Aus Rybnik kommen Leute, mit Bündeln,\\ 
 +mit Karren, mit ihren Kindern auf dem Arm.\\ 
 +Und über ihnen ist ein Jagdflieger,\\ 
 +der rattert und in ihre Reihen schießt.\\
  
-=== Letzte Strophe ===+=== Strophe ===
  
-Die Schüsse werden leiser - irgendwann\\ +Bald hilft uns der Westen, Briten und Franzosen\\ 
-der Staub legt sich - irgendwann\\ +haben Beistand versprochen, und wenn alles gut geht,\\ 
-ich stehe auf und gehe nach Hause\\ +sitze ich Weihnachten am Tisch mit meiner Familie\\ 
-oder dorthin - wo es war\\+und sage: Es war gar nicht so schlimm.\\
  
-denn ich bete nicht um zu siegen\\ +=== Schluss === 
-ich bete um nicht zu vergessen\\ + 
-wer ich bin\\+Etwas nähert sich auf der Straße.\\ 
 +Kein Panzer. Zu leicht. Zu schnell.\\ 
 +Motorräder.\\ 
 +Es ist der erste September.\\ 
 +Und ich lege an.\\
  
  
Zeile 73: Zeile 86:
  
  
-==== DIE BETENDE FRAU — tschechisch ====+==== WIKTOR — tschechisch ====
  
-{{jPlayerPlaylist>:ludwig:stimmen:frau-am-kreuz:betende_frau_tschechisch.mp3}}\\+{{jPlayerPlaylist>:ludwig:stimmen:wiktor:wiktor__tschechisch_.mp3}}\\
  
 === Sloka 1 === === Sloka 1 ===
  
-Tenhle kříž už dlouho znám.\\ +Noc je temná. Ležím tiše a čekám.\\ 
-Tady leží můj otec, leží mé dítě.\\ +Pod levým bokem mám ostrý kámen.\\ 
-Muži střílejí zleva i zprava,\\ +Cítím ho už celé hodiny,\\ 
-nevím odkud.\\+ale ani se nehnu.\\ 
 +Tráva voní suchým létem.\\ 
 +Mám žízeň, ale nepiju.\\
  
-Nejsem statečná, nejsem svatá,\\ +=== Sloka 2 ===
-jsem jen unavená a klečím.\\ +
-Kdo se modlí v hluku zbraní,\\ +
-už spoléhá jen na Tebe.\\+
  
-=== Refrén ===+Doma se ještě opírá žebřík o stodolu.\\ 
 +Chtěl jsem přibít plech, než přijde podzim.\\ 
 +Spí ještě Agnieszka a moje malá Ludka?\\ 
 +Paweł měl dnes jít poprvé do školy,\\ 
 +kdyby školu neodložili na neurčito.\\ 
 +Bože, prosím tě, dovol mi znovu spatřit mé nejbližší.\\
  
-Otče, podívej se na mě, ještě jsem tady,\\ +=== Sloka 3 ===
-mezi frontami, mezi strachem a smrtí.\\+
  
-Otče, slyš mě, slyš es ten hluk mou prosbu.\\ +Někdo ichází a říká: Na severu u Rybniku\\ 
-Prosím, drž nenech mě zahynout.\\+už jsou tam. Třicet tankůod tří čtrnáct.\\ 
 +Pořád je tma. Jak těžké je čekat.\\
  
-=== Sloka ===+=== Sloka ===
  
-Tam leží voják, cítím jeho pohled.\\ +Nejsem hrdina a nechci jím být.\\ 
-Čím jsem asi pro něj?\\ +Nemám pro tohle žádná velká slova.\\ 
-Obraz na kraji cesty, modlící se žena\\ +Ale přede mnou leží cesta, kterou pojedou,\\ 
-cizí zemi.\\+a za mnou je všechno, na čem mi záleží.\\ 
 +Proto jsem tady. Je to tak prosté.\\
  
-Pak znovu střílí dál.\\ +=== Sloka 5 ===
-Já zůstávám klečet.\\ +
-Co neví:\\ +
-modlím se i za něj.\\+
  
-=== Mluvené ===+Tady je rozkaz, všichni ho známe:\\ 
 +Zjistit, jakou mají sílu.\\ 
 +Zadržet je, jak dlouho to půjde.\\ 
 +Nenechat se rozdrtit, pak ustoupit ke Kobióru.\\ 
 +Ale jak mám poznat, kdy už je dost?\\ 
 +A jde vůbec obojí: bojovat a přežít?\\
  
-Jmenuji se Maria. Nebo Zofia. Nebo Agnieszka.\\ +=== Sloka 6 ===
-Není o mně žádný záznam kromě jediné věty\\ +
-v knize toho muže, který pokračoval dál,\\ +
-když už se nikdo nebránil.\\ +
-Viděl mě. Kéž by mě byl opravdu viděl.\\ +
-Kéž bys mu byl dovolil, aby mě opravdu viděl.\\+
  
-=== Refrén ===+Na bednách stojí: Optické přístroje.\\ 
 +Uvnitř jsou pušky, co prostřelí tank.\\ 
 +Bylo to tak tajné, že je nikdo neumí obsluhovat.\\ 
 +Dokážeme vydržet? Nevím.\\
  
-Otče, podívej se na mě, ještě jsem tady,\\ +=== Sloka 7 ===
-mezi frontami, mezi strachem a smrtí.\\+
  
-Otče, slyš mě, slyš přes ten hluk mou prosbu.\\ +Ráno šedne. Vidím svoje ruce.\\ 
-Prosímdrž mě, nenech mě zahynout.\\+Teď vidím i cestu a není prázdná:\\ 
 +Od Rybniku icházejí lidé s uzly,\\ 
 +s vozíkys dětmi v náručí.\\ 
 +A nad nimi letí stíhačka,\\ 
 +rachotí a střílí do jejich řad.\\
  
-=== Poslední sloka ===+=== Sloka 8 ===
  
-Výstřely budou tišší — jednou.\\ +Brzy nám pomůže Západ, Britové a Francouzi\\ 
-Prach se usadí — jednou.\\ +slíbili pomoc, a jestli všechno dobře dopadne,\\ 
-Vstanu a půjdu domů.\\ +budu o Vánocích sedět u stolu se svou rodinou\\ 
-Nebo tam — kde domov býval.\\+a řeknu: Vlastně to nebylo tak zlé.\\
  
-Protože se nemodlím, abych zvítězila.\\ +=== Závěr === 
-Modlím se, abych nezapomněla,\\ + 
-kdo jsem.\\+Něco se blíží po cestě.\\ 
 +Tank to není. Příliš lehké. Příliš rychlé.\\ 
 +Motocykly.\\ 
 +Je prvního září.\\ 
 +A já zamířím.\\
  
  
Zeile 141: Zeile 166:
  
  
-==== DIE BETENDE FRAU — polnisch ====+==== WIKTOR — polnisch ====
  
-{{jPlayerPlaylist>:ludwig:stimmen:frau-am-kreuz:betende_frau_polnisch.mp3}}\\+{{jPlayerPlaylist>:ludwig:stimmen:wiktor:wiktor__polnisch_.mp3}}\\
  
 === Zwrotka 1 === === Zwrotka 1 ===
  
-Ten krzyż znam od dawna.\\ +Noc jest ciemna. Leżę cicho i czekam.\\ 
-Tu leży mój ojciec, leży moje dziecko.\\ +Pod lewym biodrem ostry kamień.\\ 
-żczyźni strzelają z lewej i z prawej,\\ +Poczułem go już przed godzinami,\\ 
-nie wiem skąd.\\+ale się nie ruszam.\\ 
 +Trawa pachnie suchym latem.\\ 
 +Chce mi się pić, ale nie piję.\\
  
-Nie jestem odważna, nie jestem święta,\\ +=== Zwrotka 2 ===
-jestem tylko zmęczona i klęczę.\\ +
-Kto modli się w huku broni,\\ +
-ufa już tylko Tobie.\\+
  
-=== Refren ===+W domu drabina wciąż stoi przy stodole.\\ 
 +Chciałem przybić blachę, zanim przyjdzie jesień.\\ 
 +Czy Agnieszka jeszcze śpi, i moja mała Ludka?\\ 
 +Paweł miałby dziś pierwszy dzień w szkole,\\ 
 +gdyby jej nie przełożyli na czas nieokreślony.\\ 
 +Boże, proszę Cię, pozwól mi zobaczyć moich bliskich.\\
  
-Ojcze, spójrz na mnie, wciąż tu jestem,\\ +=== Zwrotka 3 ===
-między frontami, między strachem a śmiercią.\\+
  
-Ojcze, usłysz mnieprzez ten huk usłysz moje błaganie.\\ +Ktoś przychodzi i mówi: na północypod Rybnikiem\\ 
-Proszę, trzymaj mnie, nie pozwól mi zginąć.\\+już są. Trzydzieści czołgów, od trzeciej czternaście.\\ 
 +Wciąż ciemno. Jakie ciężkie jest to czekanie.\\
  
-=== Zwrotka ===+=== Zwrotka === 
 + 
 +Nie jestem bohaterem i nie chcę nim być.\\ 
 +Nie mam na to wielkich słów.\\ 
 +Ale przede mną leży droga, którą pójdą,\\ 
 +a za mną wszystko, co coś dla mnie znaczy.\\ 
 +Dlatego tu jestem. To takie proste.\\
  
-Tam leży żołnierz, czuję jego wzrok.\\ +=== Zwrotka 5 ===
-Czym jestem dla niego?\\ +
-Obraz przy drodze, modląca się kobieta\\ +
-w obcym kraju.\\+
  
-Potem znów strzela.\\ +Jest rozkaz, znamy go wszyscy:\\ 
-Ja nadal klęczę.\\ +Rozpoznać, jak są silni.\\ 
-Czego nie wie:\\ +Zatrzymywać, jak długo się da.\\ 
-modlę się także za niego.\\+Nie dać się rozbić, potem odwrót na Kobiór.\\ 
 +Ale skąd mam wiedzieć, kiedy już dosyć?\\ 
 +I czy da się jedno i drugie: walczyć i przeżyć?\\
  
-=== Mówione ===+=== Zwrotka 6 ===
  
-Nazywam się Maria. Albo Zofia. Albo Agnieszka.\\ +Na skrzyniach napisano: sprzęt optyczny,\\ 
-Nie ma o mnie żadnego zapisu poza jednym zdaniem\\ +w środku karabiny, które przebijają pancerz.\\ 
-w książce tego człowiekaktóry pojechał dalej,\\ +Było to tak tajneże nikt nie umie ich obsłużyć.\\ 
-kiedy nikt już się nie bronił.\\ +Czy zdołamy się utrzymać? Nie wiem.\\
-Widział mnie. Gdyby tylko naprawdę mnie zobaczył.\\ +
-Gdybyś tylko pozwolił mu naprawdę mnie zobaczyć.\\+
  
-=== Refren ===+=== Zwrotka 7 ===
  
-Ojczespójrz na mnie, wciąż tu jestem,\\ +Ranek szarzeje. Widzę własne ręce.\\ 
-między frontami, między strachem a śmiercią.\\+Teraz widzę drogęi nie jest pusta:\\ 
 +z Rybnika idą ludzie, z tobołkami,\\ 
 +z wózkamiz dziećmi na rękach.\\ 
 +A nad nimi myśliwiec,\\ 
 +który warkocze i strzela w ich szeregi.\\
  
-Ojcze, usłysz mnie, przez ten huk usłysz moje błaganie.\\ +=== Zwrotka 8 ===
-Proszę, trzymaj mnie, nie pozwól mi zginąć.\\+
  
-=== Ostatnia zwrotka ===+Niedługo pomoże nam Zachód, Brytyjczycy i Francuzi\\ 
 +obiecali wsparcie, i jeśli wszystko dobrze pójdzie,\\ 
 +usiądę na Boże Narodzenie przy stole z rodziną\\ 
 +i powiem: nie było tak źle.\\
  
-Strzały cichną — kiedyś.\\ +=== Zakończenie ===
-Kurz opada — kiedyś.\\ +
-Wstaję i idę do domu.\\ +
-Albo tam — gdzie kiedyś był dom.\\+
  
-Bo nie modlę się, żeby zwyciężyć.\\ +Coś zbliża się drogą.\\ 
-Modlę się, żeby nie zapomnieć,\\ +Nie czołg. Za lekkie. Za szybkie.\\ 
-kim jestem.\\+Motocykle.\\ 
 +Jest pierwszy września.\\ 
 +I składam się do strzału.\\
  
  
 ---- ----
  
-[[ludwig:stimmen:betende_frau|← Die betende Frau]]+[[ludwig:stimmen:wiktor|← Wiktors fiktive Biografie]]